Deels met een vriend en deels met mijn echtgenote reed ik een aantal jaren geleden met de auto door het zuidoosten van de Verenigde Staten. Een road-trip door The Deep South..
Ik blogde al eerder over de VS, dit is deel 3.
Jaren geleden ontdekte ik de Waffle House in de VS. Samen met een vriend reisde ik door The Deep South, een roadtrip vanaf Washington DC door de staten Virginia, North en South Carolina, Georgia en Florida. Daar sloot mijn echtgenote zich bij ons aan, waarna we gedrieën via Miami doorkachelden naar de Florida Keys.
In de periode april/mei ’25 reisden wij door het zuidwesten van de Verenigde Staten. Het hoofddoel was een bezoek aan de Grand Canyon in de staat Nevada. Daarna zouden we een aantal steden in Arizona en Californië bezoeken.
Onlangs was ik in Los Angeles en zag tot mijn verbazing veel zelfrijdende auto rijden. Dat had ik niet verwacht. Onnozel misschien, ik volg het nieuws op dat punt niet nauwgezet. Ik had geen idee dat de ontwikkeling op dat gebied al zover was. Hoe dan ook, wat een fenomeen is dit!
De huidige, bij de verkiezingen verslagen president van de VS, Trump, geeft niet op. Hij ‘concedes’ niet, blaast niet de aftocht, geeft zich niet gewonnen. Ik blogde al dat hij niet tegen zijn verlies kan en alles uit de kast zal halen om verlies te voorkomen. Waaronder de weigering mee te werken aan een ‘smooth transition’. Het doet er voor hem niet toe dat zijn acties ten koste van zijn land zullen gaan en wat ons betreft ook indirect van Europa en dus ook Nederland. Het geeft een ‘unheimisch’ gevoel. Voor mij als Nederlander. Kun je nagaan hoe een groot deel van de Amerikanen zich zullen voelen.
De Amerikaanse verkiezingen komen eraan. In dat verband een blog over een mening van een van mijn classmates uit 1981. Eerst even ter verduidelijking, de achtergrond van deze groep:
Al eens eerder blogde ik over mijn jaar in Lausanne waar ik in 1981 voor een MBA studeerde. Met de groep studenten van zo’n vijfentwintig nationaliteiten vormen we nog steeds een hechte groep. Al bijna veertig jaar.
Inmiddels hebben we ook een what’sapp groep en daarin wordt van tijd tot tijd – in het Engels – heftig en soms tot vervelends toe over van alles gediscussieerd. Dit keer ging het over de verkiezingen in de VS. Een van de classmates beweerde dat Trump zo gek nog niet was, hij had immers veel van zijn verkiezingsbeloftes ingelost. Wat door anderen op zijn zachtst gezegd werd betwijfeld. Dit is wat ik ervan vind.
We rijden over Highway 1 aan de Westkust van de Verenigde Staten. Ook door Californië. Een beroemde, meestal tweebaansweg. Hij is lang, hij loopt van Canada naar Mexico langs alle westkusten van deze landen. We rijden het stukje van San Francisco naar Monterey, zo’n tweehonderd kilometer zuidelijker.
De golven rollen aan…
Rond Pasen dit jaar gingen we naar Jesus Christ Superstar. Oorspronkelijk een film, maar later ook als musical uitgevoerd. Eind maart en begin april was de musical uitvoering in AFAS Live, voorheen Heineken Music Hall. Het bijzondere was dat de oorspronkelijke zanger, Ted Neeley, net als in 1973 weer als Jesus figureerde. Hij was duidelijk ouder, veel ouder (45 jaar ouder maar liefst) en z’n stem was misschien wat ijler – je hoort duidelijk dat het iemand is die wat ouder is – maar hij zong weer fantastisch, net als voorheen, ook de hele hoge noten. Op zijn, ik schat, 75ste!
Cassette bandje
Iets dat ik tot voor kort in het dagelijks leven deed en dat nu vervallen is, betreft het vakantiehuis in Florida. In een eerdere blog beschreef ik dat we een vakantiehuis in Florida exploiteerden (zie het linkje onderaan de blog). Het huis hebben we vorig jaar (net voordat hurricane Irma over Florida raasde) verkocht en alle activiteiten die met de exploitatie te maken hadden zijn beëindigd.
Laatst stond ik in Amsterdam bij de kassa van de supermarkt Marqt. Je kunt daar alleen pinnen. Vóór mij stonden twee mannen. De eerste bleek een Amerikaan. Hij had niet begrepen dat je in deze supermarkt alleen met een pinpas kunt betalen. De man die tussen ons in stond bood heel vriendelijk aan voor hem te pinnen en zo voor hem te betalen. Dus gaf de Amerikaan hem cash geld, pakte onder dankzegging zijn boodschappen op en vertrok.