Categorie archieven: Bewustwording

De vergissing over Eva in het paradijs

Vandaag post ik de 300ste blog, sinds de start, februari 2012. Bij de 100ste blog en 200ste blog poste ik een spiritueel getinte post in de categorie Bewustwording. Ik herhaal meteen de wijsheid niet in pacht te hebben, zeker niet op spiritueel gebied. Doe ermee wat je wilt, werp het verre van je, of vergeet het direct weer.

De vergissing

Waar ik het over wil hebben is een verschrikkelijke vergissing, met grootse consequenties die tot de dag van vandaag voortduren. Die vergissing is dat de vrouw verantwoordelijk wordt gehouden voor het gedwongen verlaten van Adam en Eva uit het paradijs . Deze vergissing is door mensen bedacht. Als een legende overgeleverd en heeft duizenden jaren tot heel veel leed, onderdrukking en misbruik geleid.

Het verhaal

Lees verder De vergissing over Eva in het paradijs

John Harrington (1954-2024)

Mijn volle neef John Harrington is overleden. In maart kreeg ik bericht dat bij hem een hersentumor was ontdekt en dat de doktoren hem twaalf maanden gaven. Het werden er slechts vier. De tumor was dermate agressief dat het vrij snel gebeurd was.
Voordat de behandeling begon, kwam hij nog één keer naar zijn geliefde streek in Frankrijk, de Vendée, alwaar ik hem eind maart opzocht.

Coca cola

Lees verder John Harrington (1954-2024)

Ineke Struve 1927-2022 (4 en slot)

Mijn moeder, Ineke Struve, overleed dit voorjaar. Ze werd vijfennegentig jaar oud.
’Niet bepaald in de wieg gesmoord,’ zou ze zelf hebben gezegd.
In enkele blogs, poste ik verhalen over haar leven. Hier volgt deel 4 en slot.

In de vorige blogs bleek dat haar vader op jonge leeftijd overleed, midden in de oorlog. Ze was pas veertien jaar. Dat was een klap.
Nadat ze na de bevrijding met succes het kleinburgelijke Boskoop had weten te ontvluchten, moest ze niet lang daarna terug om haar zieke moeder te verzorgen. Haar moeder overleed niet lang daarna. Ineke was toen tweeëntwintig. Het was een eenzame tijd, alleen en in Boskoop. Het leidde tot een snelle vlucht in het huwelijk. Een nieuwwe poging om Boskoop te ontvluchten. De eenzaamheid bleef loeren, ook al hield het beest zich jarenlang gedeisd. Haar man overleed na een langdurig ziekbed. Ze was (pas) vijftig. De kinderen waren net alledrie het huis uit, dus daar kwam de eenzaamheid weer. Een moeilijke tijd volgde.

Weer alleen

Lees verder Ineke Struve 1927-2022 (4 en slot)

Ineke Struve 1927-2022 (3)

Mijn moeder, Ineke Struve, overleed op 19 april 2022. Ze werd vijfennegentig jaar oud.
’Niet bepaald in de wieg gesmoord,’ zou ze zelf hebben gezegd.
In een blogreeks, post ik enkele verhalen over haar leven. Hier volgt deel 3.

Na het vroege overlijden van haar vader tijdens de oorlog, was de volgende schok voor mijn moeder dat ze op verzoek van haar broer en jongste zus voor hun zieke moeder zou gaan zorgen. Haar broer en zussen waren daartoe niet in de gelegenheid. Dit gebeurde net nadat ze met succes eerst het eindexamen MMS en daarna de secretaresse-opleiding bij Schoevers had behaald. Zorgen voor haar zieke moeder  betekende huur en baan in het bruisende Amsterdam opzeggen en terugkeren naar het verfoeide, kleinburgerlijke Boskoop. Ze moest haar depressieve en zieke moeder gaan verzorgen. Ze werd mantelzorger avant la lettre.  Net als haar vader had haar moeder een ongeneeslijke ziekte. Ze wilde niet meer behandeld worden. Na een aantal maanden overleed ze op 56-jarige leeftijd.

Vlucht naar voren

Lees verder Ineke Struve 1927-2022 (3)

Ineke Struve 1927-2022 (2)

Mijn moeder, Ineke Struve, overleed in april 2022. Ze werd vijfennegentig jaar oud.
’Niet bepaald in de wieg gesmoord,’ zou ze zelf hebben gezegd.
In een blogreeks, post ik enkele verhalen over haar leven.

Tot haar veertiende beleefde ze een ongecompliceerde jeugd in Boskoop, waar ze opgroeide als derde kind van kweker Harry Struve en Anny Waldorp. Hij was veel voor de zaak op reis en telkens als hij terugkwam, had hij chocolade voor zijn vier kinderen meegebracht. Wat een feest! Als een reep gebroken bleek, ging hij eindeloos aan de slag om hem te lijmen.

Schok

Lees verder Ineke Struve 1927-2022 (2)

Ineke Struve, mijn moeder 1927 – 2022 (1)

Ineens was het dan toch zover. Mijn moeder viel in de gang van het verpleeghuis en veertien dagen later was ze dood. 

In de kreukels

Op 2 april werd ik gebeld dat mijn moeder in het verpleeghuis gevallen was, van alles had gebroken en met een ambulance naar het ziekenhuis zou worden gebracht. Ik sprak met mijn zuster af dat zij het vervoer zou begeleiden en ik in het ziekenhuis onze moeder zou opvangen.

Na allerlei onderzoeken werd beslist dat mijn 95-jarige  moeder sterk genoeg was – het ging vooral om het hart, begreep ik – om een operatie te doorstaan en dus gingen ze aan de slag. Wat er na zo’n val, waarbij mijn moeder heup, been en elleboog brak, op een 95-jarige afkomt, kunnen lichaam en geest eigenlijk niet meer aan.

Geoliede machine

Lees verder Ineke Struve, mijn moeder 1927 – 2022 (1)

Glimlach

Een van mijn partner’s aandachtspunten voor mij is, zo laat ze mij geregeld weten, dat ik me in de stad minder aan andere mensen zou moeten storen. Ze heeft daar een punt. Ik kan er niet omheen. Op koninklijke wijze erken ik mijn zwakke punt. Niettemin heb ik ook wel een beetje gelijk (vind ik): de mensen lopen in de weg, ze lopen te langzaam, ze slenteren, steken zo maar de stoep over, staan op de meest ongelukkige momenten ineens stil, op de hoek van de straat bijvoorbeeld, alsof ze alleen op de wereld zijn. Vooral destijds toen we in Amsterdam woonden was het echt een ding .

Bij de kassa

Lees verder Glimlach

Flip is geboren!

Vandaag, vrijdag 12 juni 2020 om 15:38 uur, is Flip geboren, zoon van Martine en Fokke en broertje van Sammie. Filip Fokke Jacob. Wat een geweldig nieuws! Wat fantastisch! Ik ben zo blij en opgelucht. Ik ben ook zo blij voor de ouders, gegeven wat ze allemaal de afgelopen jaren met de zwangerschappen hebben doorgemaakt! Ze hebben een lange en zware tocht om hier te komen afgelegd. Dus dit is echt heel leuk!

Martine belde me om half vijf, dus zo’n driekwartier nadat Flip geboren was. Ze klonk blij en opgelucht. Daarna sprak ik Fokke, de trotse vader. Hij vertelde hoe het allemaal gegaan was. Vanaf half zeven vanochtend in het ziekenhuis, na gisteren er ook al de hele dag te zijn geweest, ‘s nachts thuis. Sammie was ondergebracht bij Sari, de zus van Fokke.

Onzeker is nog of Flip de couveuse in moet, tenslotte is hij een week of twee, drie te vroeg geboren. 

Vrijdag 12 juni 2020, een dag om nooit te vergeten! Welkom in de wereld Flip, je bent vanaf nu een deel van mijn leven.