Tagarchief: Automatisering

How Do You Eat The Elephant….? 4 en slot

Of, waarom (veel) (grote) automatiseringsprojecten mislukken

Vierde deel en slot.

ICT1Waarom gaan zoveel automatiseringsprojecten mis, vroeg ik in de drie vorige blogs af? Ik denk dat het te maken heeft met de omvang ervan. In een viertal blogs wil ik dat aan u uitleggen. Dit is de vierde en tevens slot.

De voorgaande blogs

In de drie voorgaande blogs beschreef ik de totstandkoming, de start van een automatiseringsproject en de jaren van programmeren en testen.  Lees verder How Do You Eat The Elephant….? 4 en slot

How Do You Eat The Elephant….? 3 van 4

Of, waarom (veel) (grote) automatiseringsprojecten mislukken

Derde deel: misplaatst optimisme

ICT1Waarom gaan zoveel automatiseringsprojecten mis, vroeg ik in de twee vorige blogs af? Ik denk dat het te maken heeft met de omvang ervan. In een viertal blogs wil ik dat aan u uitleggen.
Dit is het derde deel: misplaatst optimisme.

In de twee voorgaande blogs beschreef ik de totstandkoming en de start van een automatiseringsproject.

De conclusie van de eerste blog (lees het hier) was dat tijdens de plannenmakerij tot aan de kick-off alles goed verliep.

In de tweede ging (lees het hier) er al van alles fout. Aanpassingen aan het ontwerp kunnen niet meer plaatsvinden (anders krijg je bewegende doelen) maar worden toch gedaan. Er is te weinig tijd om dat wat in fasen wordt opgeleverd te reviewen en men begint op de plannen te uit te lopen. Ook worden delen die verderop in de tijd gepland staan weggeschoven of men besluit ze helemaal niet meer te gaan doen, zoals delen van de programmering en delen van het testen.

De druk wordt steeds hoger

De druk wordt hoger en hoger, want men loopt naar verluidt behoorlijk achter. Iedereen Lees verder How Do You Eat The Elephant….? 3 van 4

How Do You Eat The Elephant….? 2 van 4

Of, waarom (veel) (grote) automatiseringsprojecten mislukken

Tweede deel: bewegende doelen

ICT1Waarom gaan zoveel automatiseringsprojecten mis, vroeg ik in de vorige blog af? Ik denk dat het te maken heeft met de omvang ervan. In een aantal blogs wil ik dat aan u uitleggen.
Dit is het tweede deel: bewegende doelen.

In de eerste blog over dit onderwerp ( lees het hier), beschreef ik de plannenmakerij. Een groot automatiseringsproject wordt in de steigers gezet.

Het project gaat van start: het ontwerp is bevroren

Het project is van start gegaan. De eerst mijlpalen worden gehaald, men is binnen budget. Lees verder How Do You Eat The Elephant….? 2 van 4

How Do You Eat The Elephant …..? 1 van 4

Of, waarom (veel) (grote) automatiseringsprojecten mislukken

Eerste deel: de plannen

(Over een week volgt deel twee. In deel vier, slot, volgt het antwoord op de vraag hoe je de olifant op eet)

ICT1Waarom gaan zoveel automatiseringsprojecten mis? Ik denk dat het te maken heeft met de omvang ervan. In een aantal blogs wil ik dat aan u proberen uit te leggen.
Dit is het eerste deel: wat er goed gaat.

Lees verder How Do You Eat The Elephant …..? 1 van 4

Is er straks geen werk meer?

Laatst was er een studie die uitwees dat als we zo door gaan, er niet meer genoeg banen zullen zijn om alle mensen aan het werk te houden. The Economist schreef er over. Er is sprake van een toenemend banenverlies. Dat komt door de toenemende automatisering, meent de studie.
Een bekend voorbeeld is de firma Kodak: tijdens de hoogtijdagen van de filmrolletjes, werkten er ongeveer 150.000 mensen. Facebook nam een paar jaar geleden het fotobewerkingsbedrijf Instagram over voor één miljard dollar. Er werkte slechts dertien mensen .
Voor mijn gevoel is deze zorg van alle tijden. Althans, sinds de Industriële Revolutie en zeker tijdens de tweede helft van de vorige eeuw.
Het is juist dat machines in zijn algemeenheid op korte termijn werkgelegenheid vernietigen. De machines nemen het werk over. De mensen die dat soort werk deden, staan op straat.
Berucht is de geschiedenis van woedende Engelse textielarbeiders die rond 1800 de weefmachines kort en klein sloegen, omdat die hen het brood uit de mond stootten. Een vergissing overigens, want het was de directie die tot de investering in de machines had besloten.
Tegenwoordig heb je robots. Dan ligt het voor de hand dat er mensen op straat komen te staan. Geïndividualiseerd levert dit vaak schrijnende situaties op. Laat ik dat niet onderbelicht laten. Want het zal je maar gebeuren: jarenlang haal je in een fabriek dagelijks een bepaald handeltje over, vervolgens wordt die handeling door een robot overgenomen en sta jij op straat.
In een groter verband getrokken, meen ik echter dat er geen reden tot zorg is. Want waarom is er in de afgelopen twee eeuwen niet een veel grotere werkloosheid ontstaan?  De automatiseringsgraad is immers sterk toegenomen en ook de wereldbevolking verviervoudigde. Twee elementen die op zich voor massale werkloosheid zouden moeten zorgen en toch is de werkgelegenheid ook toegenomen, afgezien van recessies en crises zoals die van de laatste jaren. Kennelijk is er door de loop der tijden vervangende werkgelegenheid ontstaan. Dat zal nog wel even doorgaan, ook al denken pessimisten van niet.
Want één aspect wordt over het hoofd gezien: uitvindingen. Dáár komt het werk vandaan. Dat is al eeuwen zo. Eerst is er de uitvinding. Dan volgt ondernemerschap, waarbij de uitvinding in de praktijk wordt getest. Veelal gebaseerd op hobbyisme. Langzaamaan wordt er verkocht. Al die zaken die door de machines van de tweede helft van de negentiende eeuw overbodig werden, konden na verloop van tijd vervangen worden door werk aan uitvindingen. Uitvindingen die op zich vaak weer het gevolg waren van de machines. Uitvindingen die uiteindelijk hele industrieën omvatten, zoals auto’s, vliegtuigen, de daarmee verband houdende olie-, toeristen- en hotelindustrie. Denk verder aan de radio-, tv- en filmindustrie, de computerindustrie en alles wat daarmee verband houdt. En al die miljoenen banen die wereldwijd daardoor zijn ontstaan.

De conclusie is dus dat het werk dat door automatisering vervalt, vervangen zal worden door werk dat ontstaat door uitvindingen die we nu nog niet kennen. Ik spreek wel over een hele lange termijn. Dat is duidelijk. Deze conclusie is enerzijds gebaseerd  op wat er in het verleden is gebeurd, anderzijds op vertrouwen dat dit de wijze is waarop onze wereld werkt.