Of, waarom (veel) (grote) automatiseringsprojecten mislukken
Derde deel: misplaatst optimisme
Waarom gaan zoveel automatiseringsprojecten mis, vroeg ik in de twee vorige blogs af? Ik denk dat het te maken heeft met de omvang ervan. In een viertal blogs wil ik dat aan u uitleggen.
Dit is het derde deel: misplaatst optimisme.
In de twee voorgaande blogs beschreef ik de totstandkoming en de start van een automatiseringsproject.
De conclusie van de eerste blog (lees het hier) was dat tijdens de plannenmakerij tot aan de kick-off alles goed verliep.
In de tweede ging (lees het hier) er al van alles fout. Aanpassingen aan het ontwerp kunnen niet meer plaatsvinden (anders krijg je bewegende doelen) maar worden toch gedaan. Er is te weinig tijd om dat wat in fasen wordt opgeleverd te reviewen en men begint op de plannen te uit te lopen. Ook worden delen die verderop in de tijd gepland staan weggeschoven of men besluit ze helemaal niet meer te gaan doen, zoals delen van de programmering en delen van het testen.
De druk wordt steeds hoger
De druk wordt hoger en hoger, want men loopt naar verluidt behoorlijk achter. Iedereen Lees verder How Do You Eat The Elephant….? 3 van 4 →