(Mis)communicatie

Paus1Miscommunicatie is van alle tijden. Het volgende verhaal illustreert dat. Het is geen mop, maar een relaas over miscommunicatie. Het is géén racistisch verhaal.
Het speelt is het oude Rome in het jaar 440 na Christus.

De paus zetelt in Rome en wordt ondersteund door zijn kardinalen. Er wonen joden in de stad en de kardinalen willen van deze mensen af. Antisemieten dus. Zij gaan naar de paus en adviseren hem de joden weg te sturen. Maar de rabbi is een vriend van de paus. Wat te doen? De paus verzint een oplossing. Hij stelt voor een debat te organiseren. De winnaar bepaalt wat er met de joden gebeurt. Hij zal zelf aan katholieke zijde het debat voeren.
De kardinalen zijn tevreden. Dit gaan ze winnen…

De paus roept zijn vriend bij zich en vertelt van het komende debat en wat er op het spel staat. De rabbi keert somber gestemd naar zijn gemeenschap terug en vertelt hen wat er te doen staat. Hij vraagt om vrijwilligers. Wie wil met de paus debatteren? Niemand meldt zich. De rabbi is teneinde raad. Totdat tegen het eind van de bijeenkomst helemaal achter in de zaal iemand op staat en zich als vrimageijwilliger meldt. Het is Moshe. Iedereen is perplex. Moshe is een schlemiel. Hoe kan hij nou het debat winnen? Van de paus nog wel. Maar aangezien er niemand anders beschikbaar is, besluit men Mosche af te vaardigen.

Mosche vertrekt en het enige dat hij meeneemt is een appeltje. Bij de Sint Pieter aangekomen belt hij aan en meldt zich voor het debat. De kardinalen gniffelen. Maar de paus is onthutst.
“Mosche jij bent de schlemiel, hoe kun jij nou met mij debatteren?”
“Men heeft míj gestuurd, paus”, antwoordt Mosche.
“Goed dan”, zegt de paus, “ik zal je tegemoet komen, jij mag de taal kiezen”.
Mosche kiest pantomime.

Ze gaan tegenover elkaar zitten. De paus maakt een grote zwaai met zijn rechter arm. Mosche doet dat ook, maar met zijn linker. Vervolgens steekt de paus drie vingers op, Mosche één. Vervolgens pakt de paus wat wijn en brood en Mosche pakt zijn appeltje en hapt erin. De paus stopt het debat en feliciteert Mosche met zijn overwinning.

zondeval1Teneergeslagen keert hij naar de kardinalen terug en vertelt over zijn nederlaag.
“Stel je voor”, legt hij uit met de erbij behorende gebaren. “Ik zeg tegen hem: God schiep hemel en aarde. Moshe antwoordt: maar de mens moet het op aarde doen. Ik zeg: er is een drieëenheid: de Vader, de Zoon en de heilige Geest, waarop hij antwoordt: maar er is maar één God! Toen bracht ik het heilige sacrament in, wijn voor het bloed van Christus en brood, Zijn lichaam en wat antwoordt hij? De zondeval, want hij eet een appel! Toen moest ik mij gewonnen geven”.

Moshe daarentegen vertelt opgetogen over zijn overwinning met de daarbij behorende gebaren.
“Eerst zegt de paus: alle joden de stad uit. Ik antwoord: komt niets van in! De paus zegt: je krijgt drie dagen, ik antwoord: er gaat er geen één! Toen ging hij lunchen en dus pakte ik mijn appeltje.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.