Enkele jaren geleden woonden we de bruiloft van een achterneef bij. In Austin, Texas. We plakten er enkele dagen vakantie aan vast en toerden door de staat. The Lone Star State, noemen de Amerikanen Texas.

Cowboys

Opvallend waren in de eerste plaats de van de standaard afwijkende Amerikanen die er wonen: gekleed met cowboy hoeden en laarzen, pratend met de Texas ‘drawl’, een bijzonder accent.

Groot en veel

Als ik schrijf dat de Texanen afwijken van de Amerikanen, is dat relatief: voor ons Europeanen lijken ze op het eerste gezicht allemaal Amerikanen, pas na wat meer diepte in de kennis over Amerikanen, valt op dat dit een aparte groep is. Alles is groot: de auto’s, de wegen, de restaurants, de steaks, de barbeque, de koffiekoppen. Ze zijn conservatief.
De Texanen zijn hartelijk en gastvrij. Als je op straat ook maar een moment lijkt te aarzelen bijvoorbeeld over de te kiezen route, komen ze op je af om te vragen of ze kunnen helpen.

Uitgestrekt

Behalve de steaks, is ook de staat groot, ruim twintig miljoen inwoners en daarmee de derde staat van de VS. Op Alaska na, de grootste staat qua oppervlakte. Je voelt de uitgestrektheid. We reden dagen over highways tussen een paar grote steden, waaronder Houston, de vierde stad van de Verenigde Staten, Dallas (de negende) en San Antonio (de zevende), stuk voor stuk miljoenen steden dus. We bleken daarmee slechts een klein deel van het Oosten van de staat te hebben bereisd. 

Guns

Wapens is ook in Texas een belangrijk punt, om niet te zeggen een ‘recht’. De Texanen zijn trots op het zichtbaar dragen van een wapen. Overal zie je wapenwinkels. Langs de snelweg stond een gigantisch ‘billboard’ met daarop de tekst: ‘we don’t need 911, we have guns’. Verbijsterend door zijn eenvoud en voor ons als Nederlander en Europeaan. Wij kennen deze cultuur niet.

JFK

Als gezegd bezochten we Dallas. We wandelden naar de Kennedy Memorial, ter herdenking aan de moord op de president in november 1963. Verderop bekeken we de plaats waar hij daadwerkelijk was doodgeschoten: Elm Street. In het gebouw waar toen de Texas School Book Depository huisde en vanwaar Lee Harvey Oswald vanaf de zesde verdieping zijn dodelijke schoten zou hebben gelost, is nu op de begane grond een museum, The Sixth Floor. Ik schrijf zou, want zoals bekend zijn er nogal wat complot-theorieën over de moord op Kennedy, omdat hij nooit is opgelost.
Een indrukwekkende ervaring. De vraag die bij alles rondom president Kennedy in de lucht hangt en dus ook hier is: ‘what if…’.

JR

Na het bezoek aan de plaats van de moord op Kennedy, vertrokken we naar de iets noordelijker gelegen Southfork Range, bekend van de tv-serie Dallas, uit de jaren tachtig, met JR Ewing en Sue-Ellen, Jock en Miss Ellie en Bobby. Hier kwam de serie weer tot leven. Toeristisch en grappig om te zien. We hebben toentertijd zeker niet alle afleveringen gezien, soms jaren overgeslagen, het bleek genoeg om het hier te kunnen volgen.

The Alomo

We reden van Dallas naar San Antonio en wandelden over de River Walk, een gezellig langs de rivier kronkelend pad met daaraan veel restaurants en terrassen.
Ook bezochten we The Alomo, een achttiende eeuws fort waar in 1836 de in het fort verschanste Texanen in eerste instantie door de Mexicanen werden verslagen. Door hun heldhaftigheid en vastberadenheid inspireerden zij andere Texanen te vechten voor de onafhankelijkheid en vrijheid. Het leidde niet veel later tot onafhankelijkheid van Mexico en weer later tot de aansluiting van Texas bij de Verenigde Staten (1845).

Terug naar Houston en meer in het bijzonder via het plaatsje daar vlakbij de Golf van Mexico, Kemah. We verbleven in een hotel aan de Boardwalk van deze badplaats. Ook al was het er uitgestorven en regende het, dit plaatsje had iets van een pretpark.
De volgende dag keerden we terug naar huis.