In juni 2026 was ik in Maleisië in verband met een prijs die we als Stichting Transfusie Geneeskunde in Kuala Lumpur uitreikten aan een medicus die zich op het gebied van bloedtransfusie verdienstelijk had gemaakt. In een eerdere blog legde ik uit hoe dat met deze prijzen en de stichting zat (voor de link, zie onderaan de blog). Na de uitreiking plakten mijn vrouw en ik een rondreis door Maleisië aan ons verblijf vast. In de blog van vorige maand (juli 2026), poste ik deel 1 van deze serie van drie. Ook een linkje naar die blog onderaan deze.

Malaka

Na Kuala Lumpur reisden we per auto naar Malaka, een stad ten zuiden van Kuala Lumpur. Malaka is een mooie, oude stad met veel geschiedenis. Een belangrijk handelspunt door de eeuwen heen. Indiërs en Chinezen kwamen hier samen om handel te drijven.  We zagen de sporen van de Portugese overheersing (rond 1400), de Hollandse (van circa 1550 tot 1824) en de Engelse. In 1957 verwierf het land zijn onafhankelijkheid.

De oude binnenstad kenmerkt zich door de rode kleur waarmee de huizen en gebouwen geschilderd zijn. Ook het ‘Stadthuys’ is rood. Het verhaal gaat dat de Maleiers op betelnoot kauwden (een vrucht van de betelpalm) en als ze langs de koloniale gebouwen liepen, de rood gekleurde vrucht ertegen uitspuwden. Een teken van verzet. Van lieverlee schilderde de onderdrukker de gebouwen rood.

Ook bezochten we in Malaka Chinatown en een aantal tempels. Er is een oude begraafplaats met de ruïne van een oud kerkje, waar graven van onder andere Hollanders te zien zijn.

Putrajaya

Van Malaka reden we in terug richting Kuala Lumpur. We deden de stad Putrajaya aan. Putrajaya  is dertig jaar gelden uit de grond gestampt en dient als regeringszetel. De stad staat vol met markante gebouwen, ligt net buiten Kuala Lumpur, als een parel die net niet de ketting heeft gehaald. In deze stad zijn de ministeries gevestigd en wonen de ambtenaren en hun gezinnen. Ook hier is een moskee, ditmaal voor maar liefst 30.000 gelovigen. Alle gebouwen waar de ministeries in zijn ondergebracht zijn anders, het ene nog fraaier dan het andere. 

Taman Negara

In het National Park, Taman Negara, middenin het regenwoud stopten we voor drie nachten. Na drie uur rijden vanuit Kuala Lumpur kwamen we bij een kade, de ‘jetty’, waar een ferry, een longboot met een krachtige buitenboordmotor, ons in anderhalf uur met grote snelheid over de rivier naar ons verblijf in het park (Mutiara – Taman Negara) bracht. Hier maakten we onder begeleiding van een gids een ‘night hike’ om verschillende dieren en insecten ’s nachts te kunnen waarnemen. Ook zouden we die nacht op een stilte ‘uitzichttoren’ naar de tevoorschijn komende dieren kijken, maar vooral de Nederlanders in onze groep waren daarvoor veel te luidruchtig: ‘met die typhus-herrie van ons hier, zie je die klote beesten natuurlijk niet!’ meende een van hen. Zelfkennis is een deugd.

Duizend meter klimmen

De volgende ochtend maakten we een drie uur durende wandeling, ook onder begeleiding van een gids. Een kleine duizend meter omhoog,  naar een uitzichtpunt. We beklommen een in het woud uitgehakt pad met trappen. De Nederlanders waren gelukkig vertrokken. 
De laatste driehonderd meter, ontbrak de trap en klommen we over een wirwar aan wortels tussen de bomen omhoog. In de verzengende, tropische hitte een behoorlijk vermoeiende uitdaging.
De terugweg was voor de knietjes eveneens een beproeving. 

Sterke stroming 

’s Middags maakten we een tocht met een smalle longboot. De boot was zo smal dat we, om de balans te behouden, achter elkaar plaatsnamen. We voeren over een zijrivier, dwars door de sterke stroming, de heentocht stroomopwaarts, terug stroomafwaarts. Het was mij een raadsel hoe de stuurman zijn boot over de stenen van de snel stromende rivier loodste zonder dat de boot – gegeven de snelheid van zo’n twintig kilometer per uur – lek stootte of dat de schroef kapot zou slaan. Een schitterende tocht onder overhellende, honderden jaren oude bomen van het regenwoud door.

In deel 3 het vervolg van deze tocht door Maleisië.

Hier de link naar deel 1 van de blog van de reis door Maleisië (juli 2026).

Hier de hier de link naar de blog over de Stichting Transfusie Geneeskunde, die de prijs uitreikt (juni 2026).